Wszystko zaczęło się od referatu. Powstał na zajęcia na kulturoznawstwie na zajęcia z psychosocjologii. Temat miał być dowolny – jeśli dobrze pamiętam – wyobcowania. Rzut oka na salę, na której oprócz mnie było jeszcze dwóch facetów i kilkadziesiąt kobiet podsunął mi mefistofelesowski pomysł, by wlożyć kij w mrowisko i napisać o męskości jako alienacji. Coś o czym nieśmiało myślałem od dawna…
Potem z tego referatu narodził się całkiem duży tekst dla “Odry”, a o dziwo – i inne gazety zaczęły publikować na temat kryzysu męskości. Nieskromnie rzekłbym, ze zapoczątkowałem nowy trend, gdyby nie fakt, że zdaję sobie sprawę jak niewielkie jest jednak czytelnictwo “Odry”.
Nie jestem socjologiem, nie jestem psychologiem, nie jestem samotnym ojcem ani w żaden inny sposób nie jestem ofiarą “spisku kobiet”, jak wielu blogerów piszących o maskulizmie.
Ten blog zakładam jako mężczyzna, z potrzeby podjęci dyskusji o mojej genderowej tożsamości. I w poczuciu istnienia niszy – braku miejsca, gdzie taką dyskusję, na poważnie, można podjąć. Po publikacji “Męskiej sprawy” czuję sie w jakimś stopniu uprawniony do tego, a nawet w obowiązku, by to uczynić.
Nie obiecuje tu miliona wpisów, powoli gromadzić będę jednak źródła, na bieżąco komentować publikacje, dzielić się własnymi obserwacjami. Liczę na dyskusje – jeśli coś was zainteresuje, wzburzy lub poruszy, komentujcie bądź piszcie:
hermesmarana (at) gazeta.pl (dodajcie w temacie “Męska sprawa”).
